قفس عشق ...

به رسم بازی دنیا مرا ببر از یاد

اگر چه خانه خرابم تو خانه اَت آباد

ستون و پایه ی اول به عشق دل بودی

که جسم سلسله اینگونه مانده بی بنیاد

در این مجادله قلبم همیشه می لرزد

شبیه شعله ی شمعی که مانده رو بر باد

خودم به حال دلم آه گریه ها کردم

وگرنه حرف دلم را چه کس بها می داد

از آن زمان که قفس های عشق صیدم کرد

جهان رها شده از من،من از جهان آزاد

و کاش فصل سکوتم بگیرد از گوشم

صدای عقربه ای را که می زند فریاد ...

امین پوررجب

غزل جدید

امین پوررجب-غزلخانه...